أمير عليه السّلام بيرون آمد بسوى ما وفرمود : بپرسيد از من آنچه را خواهيد پيش از آنكه مرا نيابيد ؛ سؤال كنيد از من از تفسير قرآن زيرا كه در قرآن علم اولين وآخرين هست واز براي كسى راه سخنى نگذاشته است ونمىداند قرآن را مگر خدا وراسخان در علم ، وراسخان يكى نيست بلكه بسيارند وحضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم يكى از ايشان بود ، خدا علم قرآن را تعليم أو كرده بود وآن حضرت به من تعليم كرد وپيوسته در فرزندان أو اين علم خواهد بود تا روز قيامت . پس حضرت اين آية را خواندند كه خدا در باب تابوت سكينه مىفرمايد فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَآلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ « 1 » يعنى : « در تابوت هست سكينه از پروردگار شما وبقيه از آنچه گذاشته‌اند آل موسى وآل هارون ، برمىدارند آن را ملائكة » ، حضرت اين آية را بر سبيل تنظير وتشبيه خواندند ، يعنى همچنان كه بقيهء علم وآثار حضرت موسى وهارون كه وصىّ أو بود در سكينه محفوظ بود ، علوم وآثار پيغمبر آخر الزمان ووصىّ أو نزد ذرّيّهء ايشان محفوظ است ، لهذا بعد از آن فرمود كه : من نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به منزلهء هارونم از موسى ودر همه چيز مثل اويم بغير از پيغمبرى ، وعلم در ذرّيّهء أو هست تا روز قيامت ؛ پس اين آية را خواند وَجَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ ، پس فرمود كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم عقب إبراهيم است ، وما أهل بيت عقب إبراهيم عليه السّلام وعقب محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم هر دو هستيم « 2 » . وأيضا از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : اين آية در شأن حضرت امام حسين عليه السّلام جارى شد واز روزى كه امامت به آن حضرت منتهى شد پيوسته از پدر به فرزند مىرسد وبه برادر وعم نمىرسد ، وهيچ امامي بعد از امام حسين عليه السّلام نيست مگر آنكه البتة فرزندى مىآورد تا امام دوازدهم ، وعبد اللّه أفطح « 3 » چون بىفرزند از دنيا

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 248 . ( 2 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 555 . ( 3 ) . عبد اللّه أفطح پسر امام صادق عليه السّلام است ، واز آنجايى كه سر أو - وگفته‌اند پاهاى أو - پهن بوده است ، أو را « أفطح » ناميده‌اند .